Kamu mali yönetiminde en yaygın kopukluk, bütçeyi hazırlayan ile muhasebeyi tutan ve raporu okuyan kişilerin birbirinin işini bilmemesidir. Bütçe ödenek dağılımıyla başlar; her harcama muhasebe kaydına dönüşür; yıl sonunda kesin hesap ve mali tablolar bu kayıtlardan üretilir. Zincirin bir halkasındaki hata diğerinde görünür: yanlış ekonomik kodla kaydedilen gider, bütçe uygulama raporunu ve kesin hesabı bozar. Bütçe ve raporlama eğitimi bu zinciri baştan sona tek akışta işler.
Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu, bütçe hakkını, bütçe ilkelerini (genellik, birlik, yıllık olma, denklik, saydamlık), stratejik plan-performans programı-bütçe ilişkisini, harcama sürecinin aktörlerini (üst yönetici, harcama yetkilisi, gerçekleştirme görevlisi, muhasebe yetkilisi) ve kesin hesap ile faaliyet raporunu düzenler. Eğitimin ilk bölümü bu çerçeveyi, sonraki bölümlerin dayanağı olarak verir.
Analitik bütçe sınıflandırması, giderlerin kurumsal, fonksiyonel, finansman tipi ve ekonomik olmak üzere dört kod grubuyla; gelirlerin ise ekonomik kodlarla sınıflandırılmasıdır. Kod yapısını doğru kullanmak, hem ödeneğin doğru tertibe konmasını hem de raporların anlamlı olmasını sağlar. Bütçe hazırlama teknikleri bölümünde bütçe çağrısı ve hazırlama rehberi, kalkınma planı ve stratejik planla uyum, gider tahminlerinin dayanağı, gelir tahmini, ayrıntılı harcama programı ve finansman programı uygulamalı olarak çalışılır; katılımcılar örnek bir birim bütçesini kod yapısına göre hazırlar.
Bütçe kabul edildikten sonra ödeneklerin kayıtlara alınması, serbest bırakma, aktarma, ekleme ve tenkis işlemleri ile yedek ödenek kullanımı gelir. Bütçe uygulama sonuçları raporları düzenli izlenerek sapmalar tespit edilir; ödeneği yetmeyecek tertipler için aktarma, gerçekleşmeyecek tertipler için tenkis zamanında yapılır. Yıl sonunda ödenek üstü harcama çıkması, bu izlemenin yapılmadığının en açık göstergesidir.
Kesin hesap, bütçe yılı sonunda ödenek, gider ve gelir gerçekleşmelerini gösteren ve yasama organının (mahalli idarelerde meclisin) denetimine sunulan hesaptır. Hazırlanması; muhasebe kayıtları ile bütçe kayıtlarının mutabakatını, ödenek üstü harcama ve iptal edilen ödeneklerin açıklanmasını, gelir tahmin-gerçekleşme farklarının gerekçelendirilmesini gerektirir. Kesin hesaptaki tutarsızlıklar Sayıştay denetiminde doğrudan bulguya dönüşür.
Mizan kontrolü, muhasebe verisinin doğruluğunu raporlama öncesinde test etmenin en pratik yoludur. Eğitimde hesap bazında kontrol listesi çalışılır: kasa ve banka hesaplarının fiili durumla mutabakatı, alacak ve borç hesaplarının yaşlandırılması ve zamanaşımı kontrolü, avans hesaplarının kapatılıp kapatılmadığı, emanet hesaplarının dökümü, bütçe gelir ve gider hesaplarının bütçe kayıtlarıyla uyumu, maddi duran varlık ve amortisman hesaplarının taşınır-taşınmaz kayıtlarıyla mutabakatı, yansıtma hesaplarının kapanması. Her kontrol için hangi hesabın hangi hesapla karşılaştırılacağı ve hangi farkın normal olduğu somut örneklerle verilir.
Mali tablo analizi, bilanço, faaliyet sonuçları tablosu, nakit akış tablosu ve bütçe uygulama sonuçları tablosunun okunmasıdır: likidite, borçluluk, gelir-gider dengesi ve bütçe gerçekleşme oranları. Yevmiye defteri üzerinden yapılacak kontroller ise kayıt düzeyine iner: belgesiz kayıt, ters kayıt, hatalı hesap kodu, dönem kaydırması, mükerrer kayıt ve yetkisiz düzeltme. Eğitimde bir kontrol listesi verilir; katılımcı kendi kurumunun yevmiye kayıtlarına aynı listeyi uygular.
Kamu muhasebesi eğitimi ile birleşik mali analiz ve raporlama eğitimi; strateji geliştirme ve mali hizmetler birimleri, muhasebe yetkilileri ve muhasebe personeli, bütçe hazırlamakla görevli birim personeli, harcama yetkilileri ve gerçekleştirme görevlileri, iç denetçiler ve ön mali kontrol görevlileri ile mahalli idarelerin mali hizmetler müdürlükleri için uygundur. Bu program, bütçe muhasebe mali analiz ve raporlama eğitimi adıyla kurumsal olarak alındığında, kurumun kendi mizanı ve kesin hesabı üzerinde çalışılması en verimli yöntemdir.