Festival konseri bedelini belediye ödeyebilir mi?

Güncel bir Daire kararı tam bu sorunun cevabıdır ve sonuç rahatlatıcıdır: festival kapsamındaki konser hizmet bedelinin büyükşehir bütçesinden ödenmesi, iki gerekçeyle 'kamu zararı oluşmamıştır, ilişilecek husus yoktur' (oybirliği) sonucuna bağlanmıştır. Karar, kültür harcamalarının hem esasına hem de 'dayanak kararlar sonradan sarsılırsa ne olur' sorusuna emsal üretir.

Gerekçenin iki katmanı: (1) Esas, görev dahilinde harcama: Konser hizmeti alımı; 5393 m.14 (kültür ve sanat, turizm ve tanıtım hizmetleri) ve m.60/n (sosyo-kültürel, sanatsal etkinlik giderleri) çerçevesinde belediyenin görev ve yetkisi dahilinde bir harcamadır, karar bunu çarpıcı bir cümleyle söyler: 'herhangi bir meclis kararı ve/veya iş birliği protokolü olmasa DAHİ' konser alımı görev kapsamındadır. Yani kültür etkinliğinin meşruiyeti, tekil protokollere değil doğrudan kanuna dayanır (maç otobüsü dosyasındaki 'hizmet nitelendirmesi' çizgisinin sahne yüzü). (2) Usul, yargı sürecindeki dayanak kararların durumu: Sorgu, işin dayandığı yetki devri meclis kararının sonradan Danıştay'ca bozulan bir sürece konu olmasına yaslanıyordu; Daire'nin cevabı idari işlem hukukunun sağlam ilkesidir: harcama tarihinde, kararın hukuka aykırılığına dair kesinleşmiş bir iptal yoktu (aksine o tarihte lehte idare mahkemesi kararı vardı), işlemler, yürürlükteki karina göre yapılır; sonradan gelen bozma, geçmişteki iyi niyetli icraya geriye dönük zarar yüklemez (AYM-geriye yürümezlik ailesindeki mantığın idari yargı yüzü).

Serbestlik değil, çerçeve: Bu karar 'her konser her bedelle olur' demez; kültür harcamalarının bilinen test noktaları yürürlüktedir: (a) etkinlik belediyenin kendi organizasyonu/festivali olmalı (üçüncü kişinin ticari konserine sponsorluk, vakıf-dernek yasağı ailesine kayar); (b) bedel, piyasa emsalleriyle savunulabilir olmalı (sanatçı bedeli tespitinde menajerlik sözleşmeleri-emsal fiyat dosyası; fahiş bedel, 'görev dahilinde' savunmasını eritir); (c) alım usulü doğru kurulmalı (çoğu sanatçı alımı 22/b 'tek gerçek kişi/temsilcisi' kapısına oturur, ama gerekçesi ve yetki belgesi dosyada olmalı); (d) etkinliğin kamusal niteliği (halka açıklık) belgelenmeli, davetiyeli-kapalı organizasyonlar temsil-ağırlama sınırlarına tabidir; (e) Tasarruf Genelgesi dönemlerinde ton-ölçek özeni (32379 dosyasındaki 'idari boyut' uyarısı) korunmalı.

Yapılacaklar: (1) Festival-konser dosyalarınızı beş test noktasına göre standartlaştırın: organizasyon sahipliği, bedel emsal analizi, alım usulü-yetki belgesi, halka açıklık kanıtı (afiş-duyuru-görsel arşiv), harcama sonrası faaliyet raporu satırı. (2) İlçe-büyükşehir iş birliklerinde protokolü yine de yapın: karar 'protokolsüz de olurdu' dese bile, protokol; rol-bedel paylaşımını netleştirir ve mükerrer harcamayı (iki belediyenin aynı konseri ödemesi) önler. (3) Dayanak kararları yargıya taşınmış işlerde: harcama tarihindeki hukuki durumu (yürütmeyi durdurma var mıydı?) dosyaya not edin, bu kararın koruması, 'o tarihte iptal yoktu' tespitine dayanır; YD kararı varken yapılan harcama aynı korumayı alamaz. (4) İptal-bozma kesinleşirse ileriye dönük düzeltin: dayanağı düşen modeli sürdürmek, konut-'devraldım' dosyasındaki gibi, her yeni ödemede taze sorumluluk üretir.

Uygulama önerisi: kültür etkinliklerinde savunmanızı tek klasörde biriktirin: 'kimin etkinliği, kaça, hangi usulle, kime açık.' Bu dört sorunun belgeli cevabı varken konser bedeli, bu karardaki gibi 'görev dahilinde harcama'dır; cevaplar boşken aynı fatura, başka dosyalarda gördüğümüz adlarla anılır: tanıtım gideri tazmini, temsil sınırının aşımı, üçüncü kişiye menfaat.